Verloren bagage: regels en claims volgens Montreal Convention
Wat airlines verschuldigd zijn voor verloren, vertraagde of beschadigde bagage onder de Montreal Convention. Claimtermijnen en SDR-limieten.
Wanneer een ingecheckte bagage niet aankomt, wordt de aansprakelijkheid van de airline bepaald door een internationaal verdrag, niet door haar eigen vervoersvoorwaarden. De Montreal Convention, die van toepassing is op de meeste internationale reisroutes, beperkt de aansprakelijkheid van een vervoerder voor bagage tot 1.519 Special Drawing Rights (SDR) per passagier. ICAO, de depositaris van het verdrag, herziet de limieten elke vijf jaar; het huidige cijfer geldt sinds 28 december 2024 en vervangt de limiet uit de herziening van 2019 (ICAO). Het is geen vast valutabedrag. Hetzelfde verdrag stelt korte termijnen voor het indienen van een claim: zeven dagen voor schade, eenentwintig dagen voor vertraging, gerekend vanaf de datum waarop de bagage ter beschikking van de passagier is gesteld. Binnenlandse vluchten in de Verenigde Staten vallen in plaats daarvan onder de terugbetalingsregel van het Department of Transportation en het eigen contract van de airline, dat een andere limiet kan stellen. De eerste praktische stap is hetzelfde onder beide regimes: meld de bagage voordat u de luchthaven verlaat en bewaar de papieren.
De regel die het cijfer bepaalt
De Montreal Convention is het instrument dat het recht op schadevergoeding creëert. Het is van toepassing op internationaal vervoer, inclusief reisroutes met een tussenstop in een ander land. Voor bagage stelt Artikel 22(2) de limiet vast; sinds 28 december 2024 is die 1.519 SDR per passagier, na de vijfjaarlijkse herziening door ICAO volgens Artikel 24 (ICAO). SDR is een rekeneenheid gedefinieerd door het Internationaal Monetair Fonds; de waarde in enige nationale valuta verandert dagelijks. Een pagina die een dollarbedrag noemt alsof het vast is, citeert een omrekening, niet de regel. De aansprakelijkheid van de airline is ook per passagier beperkt, niet per stuk bagage, dus een passagier met twee stuks bagage krijgt niet twee limieten.
Voor binnenlandse vluchten in de VS vereist de terugbetalingsregel van de DOT terugbetaling van de bagagekosten als de bagage verloren gaat, en het vervoerscontract van de airline stelt de compensatielimiet vast. Die limiet is vaak lager dan het Montreal-bedrag en staat in de eigen regels van de airline. Het regime dat van toepassing is, hangt dus af van de reisroute, niet van het merk van de airline.
Wat de claimtermijnen in de praktijk betekenen
De termijnen van zeven en eenentwintig dagen zijn geen deadlines voor de airline om te betalen; het zijn deadlines voor de passagier om te melden. Onder de Montreal Convention moet een klacht over schade binnen zeven dagen na ontvangst van de bagage worden ingediend, en een klacht over vertraging binnen eenentwintig dagen vanaf de datum waarop de bagage ter beschikking van de passagier is gesteld. Als de bagage nooit wordt gevonden, is de claim voor verlies, en het Verdrag stelt niet dezelfde korte termijn; de eigen voorwaarden van de airline stellen meestal een periode waarna bagage als verloren wordt beschouwd, vaak 21 dagen. Het missen van de meldingstermijn kan de claim tenietdoen, dus de datum waarop de bagage is terugbezorgd of de datum waarop dat had moeten gebeuren, moet worden vastgelegd.
Het property irregularity report
Het property irregularity report (PIR) is het document dat de claim start. Het wordt op de luchthaven ingediend, meestal bij de bagageservicebalie, voordat u de aankomsthal verlaat. Het PIR-nummer is de referentie die de airline zal gebruiken. Een kopie moet worden bewaard, samen met de bagagelabels, de instapkaart en eventuele bonnetjes voor kosten als gevolg van de vertraging. De airline is verplicht redelijke tussentijdse kosten te dekken terwijl de bagage vermist is, maar wat als redelijk wordt beschouwd, hangt af van het beleid van de airline en de duur van de vertraging. Bonnetjes zijn wat de claim verifieerbaar maakt.
Wat de airline tussentijds dekt
Terwijl een bagage vertraagd is, is de airline over het algemeen verantwoordelijk voor redelijke kosten, zoals toiletartikelen en kleding. De Montreal Convention specificeert deze niet; het stelt de algehele aansprakelijkheidslimiet vast. De airline kan om bonnetjes vragen en kan een daglimiet stellen in haar eigen beleid. Die limieten zijn airline-specifiek en maken geen deel uit van het Verdrag. De passagier moet elk bonnetje bewaren en indienen met het PIR-nummer. Als de bagage uiteindelijk wordt gevonden en bezorgd, wordt de claim een claim voor vertraging, en de termijn van eenentwintig dagen is van toepassing. Als de bagage niet wordt gevonden, wordt de claim een claim voor verlies, en de limiet van 1.519 SDR is van toepassing.
Uitgewerkte berekening: de SDR-limiet omrekenen
Het cijfer van 1.519 SDR is geen valutabedrag. Om te zien wat het oplevert, moet de SDR-waarde worden omgerekend tegen de koers op de relevante datum. De onderstaande stappen gebruiken een hypothetische koers om de methode te tonen; de werkelijke koers verandert dagelijks en moet worden gecontroleerd.
Stap 1: Identificeer de limiet in SDR.
Limiet = 1.519 SDR per passagier (Montreal Convention, Artikel 22(2), herzien per 28 december 2024).
Stap 2: Vind de SDR-naar-valuta koers voor de datum van de claim.
Voorbeeldkoers: 1 SDR = 1,32 USD (hypothetisch; controleer de IMF-koers voor de werkelijke datum).
Stap 3: Vermenigvuldig de limiet met de koers.
1.519 SDR x 1,32 USD/SDR = 2.005,08 USD.
Stap 4: Vergelijk met gedocumenteerde verliezen.
Als gedocumenteerde verliezen 2.500 USD zijn, is het terug te vorderen bedrag beperkt tot 2.005,08 USD.
Als gedocumenteerde verliezen 900 USD zijn, is het terug te vorderen bedrag 900 USD.
Het resultaat is een plafond, geen recht. De airline betaalt het laagste van het gedocumenteerde verlies en de omgerekende limiet. De omrekeningskoers is de variabele die het cijfer verandert, en die verandert dagelijks.
Wat het cijfer bepaalt
De onderstaande tabel zet de voorwaarden uiteen die het bedrag veranderen dat een passagier kan terugvorderen. De cijfers zelf worden hier niet herhaald omdat ze afhangen van de datum en het regime.
| Voorwaarde | Wat het verandert | Waar het cijfer staat |
|---|---|---|
| Internationale reisroute onder Montreal Convention | Past de limiet van 1.519 SDR per passagier toe | Montreal Convention, Artikel 22(2) |
| Binnenlandse VS-reisroute | Past de limiet van het vervoerscontract van de airline toe, die lager kan zijn | Vervoersvoorwaarden van de airline |
| Datum van omrekening | Verandert de valutawaarde van de SDR-limiet | IMF SDR-koers voor de datum |
| Bagage vertraagd vs verloren | Verandert de claimtermijn (21 dagen voor vertraging; verlies heeft geen vaste korte termijn) | Montreal Convention, Artikel 31 |
| Bagage beschadigd | Verandert de claimtermijn naar 7 dagen | Montreal Convention, Artikel 31 |
| Tussentijdse kosten | Airlinebeleid stelt daglimieten en bonnetjesvereisten | Bagagebeleid van de airline |
Wat mensen verkeerd doen
De meest voorkomende fout is het cijfer van 1.519 SDR behandelen als een geldbedrag. Het is een rekeneenheid, en de waarde in dollars, euro’s of ponden verandert dagelijks. Een passagier die een dollarbedrag op een blog leest en dat exacte bedrag verwacht, zal teleurgesteld worden wanneer de airline tegen een andere koers omrekent. De fout is natuurlijk omdat de meeste financiële cijfers die mensen tegenkomen al in een nationale valuta zijn; SDR niet.
Een tweede fout is de luchthaven verlaten zonder een PIR in te dienen. Het rapport is het bewijs dat de bagage bij aankomst vermist was. Zonder dat kan de airline aanvoeren dat de bagage later verloren is gegaan, buiten haar hoede. De fout is natuurlijk omdat de aankomsthal druk is en de passagier kan aannemen dat de bagage met de volgende vlucht komt. Het indienen van de PIR duurt enkele minuten en behoudt de claim.
Een derde fout is het missen van de termijn van zeven dagen voor schade. Een gebarsten koffer lijkt misschien klein op het moment, en de passagier is van plan het later te melden. Tegen de tijd dat de schade wordt gemeld, kan de termijn verstreken zijn. De fout is natuurlijk omdat de schade wordt opgemerkt nadat de passagier de luchthaven heeft verlaten en de urgentie niet duidelijk is.
Een vierde fout is aannemen dat de airline automatisch de volledige limiet betaalt. De limiet is een plafond; de airline betaalt het gedocumenteerde verlies tot dat plafond. Bonnetjes, waardebepalingen en eigendomsbewijs zijn wat een plafond omzet in een betaling.
Stappen nadat een bagage niet aankomt
- Dien een PIR in bij de bagageservicebalie voordat u de aankomsthal verlaat. Bewaar het PIR-nummer.
- Bewaar de bagagelabels, de instapkaart en eventuele bonnetjes voor tussentijdse kosten.
- Stuur een schriftelijke claim naar de airline binnen de toepasselijke termijn: zeven dagen voor schade, eenentwintig dagen voor vertraging. Controleer voor verlies de voorwaarden van de airline voor de vermoedelijke-verliesperiode.
- Vermeld het gedocumenteerde verlies en voeg bonnetjes bij. De airline betaalt het laagste van het gedocumenteerde verlies en de omgerekende SDR-limiet.
- Als de airline de claim afwijst, kan de passagier escaleren naar de nationale handhavingsinstantie van het land waar de vlucht vertrok of aankwam. In de VS is dat het Department of Transportation.
De SDR-omrekeningswaarschuwing
Elke pagina die een dollarbedrag noemt voor de Montreal Convention-limiet, citeert een omrekening op een bepaalde datum. De regel zelf is in SDR. Het IMF publiceert de koers dagelijks, en de airline zal de koers gebruiken op de datum waarop zij de claim afwikkelt. Het bedrag dat een passagier kan terugvorderen is dus het gedocumenteerde verlies, beperkt tot 1.519 SDR omgerekend tegen de koers op de afwikkelingsdatum. Het enige vaste getal is 1.519 SDR; al het andere is voorwaardelijk.
Wanneer de bagage beschadigd is
Schadeclaims volgen dezelfde procedure maar met een kortere termijn. De PIR moet op de luchthaven worden ingediend als de schade zichtbaar is, of de schade moet binnen zeven dagen na ontvangst van de bagage bij de airline worden gemeld. Foto’s van de schade, de oorspronkelijke staat van de bagage indien beschikbaar, en het bonnetje van de bagage of een waardebepaling zijn het bewijs. De airline kan de bagage repareren, vervangen of het gedocumenteerde verlies vergoeden tot de limiet. De keuze is meestal aan de airline, onder haar vervoersvoorwaarden.
Wanneer de bagage vertraagd is
Vertragingsclaims dekken redelijke tussentijdse kosten. De termijn van eenentwintig dagen loopt vanaf de datum waarop de bagage ter beschikking van de passagier is gesteld. De airline kan een daglimiet stellen voor tussentijdse kosten in haar eigen beleid; die limiet maakt geen deel uit van de Montreal Convention. Bonnetjes zijn vereist. Als de bagage nooit wordt gevonden, wordt de claim omgezet in verlies, en de limiet van 1.519 SDR is van toepassing.
Wat de airlinepagina niet zal zeggen
De eigen pagina van de airline zal haar aansprakelijkheidslimiet en haar claimprocedure vermelden. Het is minder waarschijnlijk dat zij vermeldt dat de limiet is vastgesteld door een internationaal verdrag, dat het verdragscijfer in SDR is en dagelijks verandert, of dat de claimtermijnen kort zijn en de claim kunnen tenietdoen. Het is ook onwaarschijnlijk dat zij vermeldt dat de passagier kan escaleren naar een nationale handhavingsinstantie. Dat zijn de delen die ertoe doen wanneer een bagage niet aankomt.
Veelgestelde vragen
Wat is de bagagelimiet onder de Montreal Convention?
De Montreal Convention beperkt de aansprakelijkheid van de airline voor bagage tot 1.519 Special Drawing Rights (SDR) per passagier op internationale vluchten. SDR is een rekeneenheid gedefinieerd door het IMF, en de waarde in enige valuta verandert dagelijks. De limiet is een plafond, geen vast geldbedrag.
Hoe lang heb ik om een claim in te dienen voor beschadigde bagage?
Onder de Montreal Convention moet een klacht over schade binnen zeven dagen na ontvangst van de bagage worden ingediend. De termijn loopt vanaf de datum waarop de bagage ter beschikking van de passagier is gesteld. Het missen van deze termijn kan de claim tenietdoen, dus meld schade zodra deze wordt opgemerkt.
Wat moet ik doen als mijn bagage vertraagd is?
Dien een property irregularity report (PIR) in op de luchthaven voordat u de aankomsthal verlaat, en bewaar het PIR-nummer. De airline is over het algemeen verantwoordelijk voor redelijke tussentijdse kosten, maar haar beleid kan daglimieten stellen en om bonnetjes vragen. De claimtermijn voor vertraging is eenentwintig dagen.
Betaalt de airline automatisch de volledige 1.519 SDR?
Nee. De limiet is een plafond. De airline betaalt het laagste van uw gedocumenteerde verlies en de omgerekende SDR-limiet. Bonnetjes, waardebepalingen en eigendomsbewijs zijn nodig om het plafond om te zetten in een betaling.
Wat als mijn bagage nooit wordt gevonden?
Als de bagage niet wordt gevonden na de vermoedelijke-verliesperiode van de airline, wordt de claim een claim voor verlies. De Montreal Convention-limiet van 1.519 SDR per passagier is van toepassing, omgerekend tegen de koers op de afwikkelingsdatum. De vervoersvoorwaarden van de airline bepalen de periode waarna bagage als verloren wordt beschouwd.
Lees verder
- Wat handbagageformaten echt betekenen Handbagagelimieten hangen af van of wielen en handvatten meetellen. Lees wat de drie afmetingen meten en waarom een tas vorige maand nog mee mocht, vandaag niet.
- Bagagegewicht: 23 kg, 32 kg en kosten voor overgewicht Bagagegewicht: hoe 23 kg en 32 kg werken, waarom kosten voor overgewicht hoog zijn, en hoe stuk- vs gewichtsconcept bepalen wat een ticket toestaat.
- Sportbagage: wat telt en wat het kost Hoe luchtvaartmaatschappijen fietsen, ski's, golfclubs en instrumenten als sportbagage indelen, wat acceptatie aan de gate bepaalt en waarom vooraf boeken loont.
- Boekingskosten en kaarttoeslagen bij vliegtickets Begrijp boekingskosten, creditcardtoeslagen en valutaconversiekosten. Leer waarom je vlucht bij het afrekenen meer kost en hoe je verborgen kosten vermijdt.
- Zelf je vluchtcompensatie claimen Hoe je zelf een vluchtcompensatie claimt onder EG 261/2004 of UK 261, wanneer een claimbedrijf zijn fee verdient, en wat elke regeling uitkeert.